Monday, May 20, 2013

Kisah aku dan anjing

Anjing adalah haiwan yang comel.. kan??


see... adorable sangat kan.. ^^, 

ok..itu anjing yang comel..dan dalam sangkar.. 

How bout anjing liar yang merayau-rayau? seriously, dekat Bangkok ni bersepah anjing. Ok, jujur lah..aku takut anjing..kecuali Tom (anjing dekat tempat aku stay, sebab dia asik tidur je, xkacau orang pun). Tapi kalau dia berlari aku takut jugak. Takut kena gigit. dah la kena gigit..nanti nak kena samak pulak..kan susah tu. 

Aku dekat Bangkok ni da 3bulan lebih.. 2bulan pertama aku mula xtakut anjing. sebab xda anjing kacau aku. boleh la lalu sebelah anjing tidur.. dah xtakut sangat. Tapi..sejak ada sorang kat lab aku kena gigit anjing, aku mula takut balik dengan anjing. Siapa xtakut kena gigit. Gigi anjing tu tajam kan.. luka besa pulak tu. Kesian sangat dengan orang yang kena gigit tu. Ok, sejak tu.. aku dah mula beware semula dengan anjing. Mata dah makin tajam nak tengok anjing dari jauh. 


Alkisah.. beberapa hari lepas, aku pergi makan.. lepas makan beli air, buah.. buat makan sambil jalan. dengan borak-borak lenggang kangkung lagi. Sampai dekat depan bangunan tempat solat, aku berhenti. sebab dekat depan aku ada seekor anjing. dia tengah jilat-jilat badan. aku nak jalan tapi takut. aku berhenti je depan dia. tiba-tiba die menyalak dan menyeringai. ok, this is the funny part.. 

LARIII!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ok..sambil lari air tumpah jugak dekat badan sendiri.. 

hahahahaha... lari berterabur sangat. dah xpandang kiri kanan.. yang penting lari. Nasib lah masa tu xda kereta lalu. kalau x, mungkin jugak kena tahan wad sebab kena langgar kereta. lepas je lintas jalan, aku capai sebatang kayu. confident gila lah anjing tu takut. 

tiba-tiba anjing tu menyalak, panggil kawan dia pulak. Kurang ajar punya anjing tempang. Ok, die xtakut sangat sebab die tempang..lari pun xlaju sangat. tapi kawan die warna coklat, besar lagi dan gagah. itu sangat takut.. 

kami menjerit kuat dah..tapi xda orang datang pun.. kesian. nak lintas jalan dekat situ Tempang tu tunggu. jadi nya..kami pun pusing lah jalan jauh. sangat kurang ajar tempang tu. 


ok, lepas je peristiwa tu.. anjing tidur pun aku takut. bunyi angin pon aku cepat-cepat paling takut anjing kejar. paranoid gila lah. 


hahaha.. kena cari tips untuk elak kena kejar anjing lah. 

Oh..baik sungguh.

pernah x jumpa orang yang terlebih baik? buat baik dengan anda tanpa ada sebab? 

Aku kenal seorang ni.. baik sangat kot. Never say no to others. Walaupon dia tengah susah..walaupon dia tengah ada kerja, walaupon dia tengah ada hal.. Dia tetap akan tolong. kadang-kadang tanpa perlu minta tolong pon. 


Aku xtahu kenapa dia baik sangat.. aku xbole lah orang baik sangat ni. Bila nak minta tolong rasa xsampai hati. Bila aku minta tolong dengan dia, dia tolong bersungguh-sungguh. lepas siap tolong ucap terima kasih lagi dekat aku. Ok, aku keliru jugak, siapa tolong siapa sebenarnya. 


Mungkin dia memang baik kot. Aku buat kerja memang tunggang langgang.. as undergraduate student, memang banyak perkara yang aku xtahu. So, aku akan minta tolong dia. Dia akan tolong dari mula sampai habis. Aku nak angkat barang pon dia tolong.. bukan barang berat pon. kalau aku buat salah masa experiment, dia akan fikirkan untuk aku. Aku tunggu jawapan je.  

Did that consider as taking advantage?? 

Walau apa pon, terima kasih banyak-banyak kepada beliau. :)
Banyak yang aku belajar dari dia. 


#Dia adalah seorang senior lab dekat sini :) 

Saturday, May 18, 2013

The time has arrived! Bangkok #2

31 Januari 2013

This is the day..

cuak, nervous, sedih, happy, stress, takut, excited [--,] celaru sangat perasaan masa tu.

semua barang ready dah nk berlepas.. mental je belum ready lagi.

encik travel agensi yang baik hati book tiket MAS untuk kami :) (thanks kak Dila and encik travel agensi)

maka pada tarikh yang berkenaan, kami ke Kuala Lumpur International Airport..


berbekalkan semangat dari insan-insan tersayang.. tabahkan hati untuk terus tersenyum (poyo giler...mcm xbalik terus..haha)


Thanks semua yang hantar ke airport :') 


.

Lepas je gate.. posing lagi ambil gambar.. 
Kredit to ayahanda tercinta 


No turning back! Good bye Malaysia.. kami akan pulang dengan Ilmu yang baru :) 


#memory sungguh masa tu :')


Preparation to Bangkok

Ok, untuk internship ni..agak stress jugak. macam2 kena prepare.. masa pulak singkat.

ceklist


  • Visa 
  • Passport
  • Dokumen berkaitan 
  • Mental.. ok, ini sangat penting
  • buku log, surat pengesahan bagai
  • barang-barang (6bulan lama kan)
  • makanan
  • dan segala perkara yang berkaitan

actually banyak lagi kena prepare.. xlarat lah nak listkan. 

But the most stressful thing to prepare is Visa! call sana sini, email lah.. surat hilang lah.. 
Lepas je Visa siap.. fuhhh..lega :D 

counting hari je nak gerak ke Bangkok. 

#teringat pulak sebelum flight ke Bangkok, dekat rumah xsenang duduk.. T_T 

Bangkok story #1

Its been 3 and half month I've been in Bangkok for my internship. Wow!! Its a long time.. yeah. Can't wait to go home ^^, (to be specifically, 46 day more to go home)

First of all, "why Bangkok for internship??" " Ya Allah, Jauh nya.. kat Malaysia xde tempat ke?"

Ok, ini soalan common orang tanya.

Jawapan standard " Rezeki dekat sini, nak buat macam mana" sambil senyum.. :) or "Eh..Malaysia je? Xadventure lah" (ini jawapan bila dah malas sgt nk jawab)

Ok, behind the story.. actually, xde la nak pergi internship jauh2 kan.. melangkau negara pulak tu. But then, bila apply internship, semua company reject, xnak ambil perempuan lah, kami xoffer place for student lah.. macam2 lagi lah. Asal nya xplan pon semua ni.. tp..supervisor and ketua jabatan JST pon suggest teruskan je. Kami pon redah aje lah. Asalnya kami bertiga.. lepas pihak University Kasetsart setuju.. kami ajak lagi 2  org.. total 5. Maka bermulalah turun naik HEP untuk mohon.. kami mohon program mobility. Penat jugak turun naik HEP..nasib baik ada lift. Pegawai yang uruskan mobility kata xsure semua akan dapat. Masa tu kami semua pasrah je. Kalau ada rezeki, ada la.. kalau xde..menangis la carik tempat. Masa final pon sibuk lagi nk uruskan semua tu. Alhamdulillah.. selepas penantian almost 3 bulan kot, kami semua diterima.. Masa tu, muncul lah pertanyaan yang kami tidak pasti kenapa boleh ditanya.. antaranya,

"Korg ni ade kabel ke? mcm mne bole dpat?" (muke xpuas aty)

Aah..kitorg pakai kabel optik u :p

"Ala, mane aci korg dapat.. xajak pon"

eeh..kitorg da penah tnye sape yg nak join taw!

haha... aku xtahu lah kenapa orang boleh fikir macam tu. Kalau nak, kenalah usaha ye.


Ok..lepas final, balik rumah. dekat rumah stress jugak nak prepare untuk internship ni. Visa xbuat lg la.. surat xsampai lg la.. But anyway, we did it. (senyum bangga) :)

ok.. ini kisah di Malaysia..  :)


until next time ;)


fuhhhh... (tiup habuk)

Berzaman xbkak blog ni..
bz la konon..haha